‘Dagje uit in Ittervoort’

Terwijl wij enkele dagen aan het fietsen waren in het Schwarzwald, kreeg ik van verschillende mensen een krantenbericht doorgestuurd. Een journalist van AD/de Gelderlander/BN-De Stem bezocht plekken in Nederland die geen toeristentrekkers zijn, en had zo ook Ittervoort ontdekt.

Helaas heeft hij tijdens zijn bezoek Ittervoort niet doorgewandeld, en onze molen niet ontdekt. Ik heb hem via de redactie van het AD van harte uitgenodigd om alsnog een bezoek aan de molen te brengen. Helaas heb ik nog niets van hem vernomen.

De by-pass is klaar, en de stuw bijna

De werkzaamheden die in opdracht van het waterschap enkele weken geleden opgestart zijn, vorderen gestaag. De vispassage die Bureau BAT heeft aangepast, zodat er minder uitspoeling zal zijn en de by-pass nog beter de migratie van vissen mogelijk maakt, is inmiddels klaar. Ook de kademuren zijn hersteld. Komende week wordt er verder gewerkt aan de stuw van maal- en losgoot. En de schoepen van het waterrad, die de afgelopen jaren nogal gehavend zijn door stammen van bomen die door bevers zijn omgeknaagd, worden nog opgeknapt. Het kroosrek is al verfijnd, zodat in de toekomst deze bever-boomstammen worden tegen gehouden.

Op dit moment kunnen we nog niet malen, omdat we niet kunnen stuwen. Op deze derde zondag van de maand zijn we wel geopend -geïnteresseerden kunnen de werkzaamheden bekijken- maar pas vanaf volgende week hopen wij weer vers biologisch tarwe, rogge en spelt te kunnen malen.

Onderhoud

Het is zover: de kademuren die last hadden van uitspoeling worden hersteld. De stuw wordt vernieuwd, en ook de temporele vispassage wordt geoptimaliseerd. Om deze werkzaamheden mogelijk te maken is de beek ter hoogte van de molen tijdelijk drooggelegd; de (geringe) waterafvoer verloopt nu volledig via de vispassage. Dat geeft even een dramatisch beeld:

Een droog beektraject om de nodige werkzaamheden mogelijk te maken.

Dat dit onderhoud niet voor niets is, is te zien in de onderstaande foto van de kademuur waar veel stenen al uitgespoeld waren. De hardstenen peilers van de stuw hadden ‘achterspoeling’, waardoor water weglekte en de situatie steeds verder verslechterde.

Tijdens het verwijderen van de aanwezige bakstenen bedding kwamen eikenhouten palen tevoorschijn die nog altijd in uitstekende staat bleken te zijn. Daar is inmiddels een mooie herbestemming voor bedacht.

Na (minimaal) een halve eeuw onder water te hebben gestaan, is het eikenhout nog altijd hard.

Genieten op een bankje!

genieten op een bankjeCovid-19 veroorzaakt veel leed. Maar met een positieve instelling valt er ook -juist nu- veel te genieten. Zo ook bij de molen. Een onbekende plaatste twee stoelen langs het zandpad, met zicht op het beekdal, de Itterse kerk en onze molen.

Nu kunnen passanten even uitrusten en genieten van de rust en de mooie omgeving!

Decoratie

getuigschrift molenaarDe corona-beperkingen hebben zijdelings ook soms voordelen. Zo was er dit weekend tijd om een molenmuur te decoreren. Het getuigschrift van het watermolenaarsdiploma  -dat normaliter op de jaarvergadering van De Hollandsche Molen in april wordt uitgereikt, maar nu per post werd bezorgd- wordt geflankeerd door werk van twee Itternaren die de molen een warm hart toedragen: een gedicht van Thieu Munnecom en een olieverfschilderij van Theo Minkenberg.

 

 

Twee schone molenstenen

ligger met maalgoed_20200118Dit weekend hebben we de steenkuip geopend om de maalstenen schoon te maken. Het is nodig om dat met regelmaat te doen om de larven van meelmotjes, die leven van meelresten, grondig te verwijderen.

Wanneer de loper van de ligger is gehaald, zie je dit mooie patroon: in het midden de bolspil, graan in de kerven van de entree van de steen, en meer naar buiten steeds verder uitgemalen meel.

Op de linker foto hangt de loper nog in de steenkraan; het kervenpatroon van de schoongemaakte ligger is goed te zien. Rechts ligt het koppel stenen weer op z’n plek en is de steenkuip weer in elkaar gezet.